Konrad Badacz przed nowym sezonem: „Najważniejsza jest dla mnie stabilność”

Konrad Badacz przygotowuje się do rozpoczęcia nowego sezonu biathlonowego. Podczas zgrupowania w norweskim Geilo reprezentant Polski opowiedział nam o ostatnich szlifach przed pierwszymi startami, swojej aktualnej dyspozycji oraz postępach poczynionych przez całą kadrę. W rozmowie ze Sportsinwinter.pl poruszył również kilka innych istotnych tematów:

• Przygotowania do sezonu – ostatnie treningi na śniegu i oczekiwania przed pierwszymi zawodami w Norwegii.
• Postępy reprezentacji Polski – ocena pracy wykonanej przez kadrę i rywalizacja o miejsce w składzie.
• Zmiany w przepisach – obawy związane z nowymi zasadami obowiązującymi na strzelnicy.
• Indywidualne cele – większa stabilność strzelecka, regularność występów i dalszy rozwój sportowy.
• Sytuacja w Polskim Związku Biathlonu – refleksje na temat prezesury mamy i większy spokój po zmianach we władzach związku.
• Najważniejsze imprezy sezonu – mistrzostwa świata w Otepää i ambicje związane z całym cyklem Pucharu Świata.

Maciej Tryboń (Sportsinwinter.pl): Jesteście obecnie na zgrupowaniu w Geilo, prawdopodobnie ostatnim przed rozpoczęciem sezonu. Jak wyglądają te ostatnie szlify?

Konrad Badacz: W miejscu, w którym obecnie przebywamy, mamy naprawdę dobre warunki do przeprowadzenia ostatnich treningów. Przygotowana jest trasa narciarska o długości 3,5 kilometra, warunki śniegowe są bardzo dobre, a pogoda nam sprzyja. Jest słonecznie, temperatura utrzymuje się nieco poniżej zera, więc właściwie jest idealnie. Pozostaje nam już tylko doszlifować to, nad czym pracowaliśmy przez cały okres przygotowawczy.

Na czym najbardziej koncentrujecie się podczas tego zgrupowania?

Przede wszystkim na ponownym wejściu w pełny rytm zimowy i odzyskaniu naturalnej swobody jazdy na nartach. Chodzi o to, żeby dobrze poczuć narty pod sobą, ale również oswoić się ze strzelaniem na nartach. Samo strzelanie i wejście na stanowisko strzeleckie wygląda przecież nieco inaczej niż podczas treningów bez nart.

Jak oceniasz swoją dyspozycję na tym etapie przygotowań? Czujesz jakąś różnicę w porównaniu z analogicznym okresem ubiegłego roku?

Powiedziałbym, że moja obecna dyspozycja jest optymalna. W porównaniu z poprzednim rokiem mamy nieco inny plan przygotowań, więc odczucia są trochę inne. Podejrzewam, że będę potrzebował pierwszych biegów, żeby wejść na najwyższe obroty i rozkręcać się z występu na występ. Ale wiadomo – ostatecznie wszystko i tak zweryfikują dopiero starty.

W najbliższy weekend czekają was również zawody w Norwegii. Ile startów macie w planach?

Planujemy dwa starty. Oczywiście drugi będzie uzależniony od tego, czy wszyscy się zakwalifikują, ale taki jest plan.

Myślisz, że te zawody dadzą wam już pierwsze konkretne odpowiedzi przed rozpoczęciem zimowego sezonu?

Myślę, że zdecydowanie tak. Te starty będą istotne nie tylko pod kątem ewentualnych eliminacji, ale przede wszystkim pokażą nam, w jakim miejscu obecnie jesteśmy. Dowiemy się, z jakiego poziomu rozpoczynamy sezon i nad czym ewentualnie trzeba jeszcze popracować.

Pojawiają się opinie, że jako grupa zrobiliście duży krok do przodu. Wspominał o tym również Grzegorz Galica. Ty także masz poczucie, że reprezentacja jest obecnie w znacznie lepszym miejscu niż rok temu?

Też to widzę i cieszę się z kierunku, w którym idziemy, bo przetrenowaliśmy ten okres naprawdę solidnie. Trzeba jednak pamiętać, że trening to jedno, a ostateczny weryfikator to zawsze starty i rywalizacja. Jestem dobrej myśli, ale z ostatecznymi ocenami poczekajmy do pierwszych zawodów – tam tak naprawdę okaże się, jak nasza praca przekłada się na wyniki.

A jak wygląda obecnie wewnętrzna rywalizacja w reprezentacji? Czujecie już atmosferę walki o miejsce w składzie?

Nie odczuwam tego jakoś szczególnie. Myślę, że wygląda to podobnie jak w poprzednich latach. Każdy chce pokazać się z jak najlepszej strony i każdy jest odpowiednio zmotywowany. Nie widzę tutaj większych różnic w porównaniu z poprzednimi sezonami.

W nadchodzącym sezonie pojawią się również zmiany w przepisach dotyczących zachowania na strzelnicy. Czy nowy regulamin może być dla was utrudnieniem?

To akurat temat, którego trochę się obawiam. Zdarza mi się jeszcze podczas treningów zapomnieć, wykonać pewne czynności niezgodnie z obowiązującym regulaminem. Mam nadzieję, że podczas zawodów takie sytuacje nie będą się już zdarzać oraz że nikt z nas nie zostanie z tego powodu zdyskwalifikowany. To dość duża zmiana, ale wierzę, że z czasem wszyscy sobie z nią poradzimy.

Poprzedni sezon był dla ciebie całkiem udany. Udało ci się między innymi zająć miejsce w czołowej dwudziestce. Czy w tym roku liczysz na poprawę tych wyników? Im bliżej światowej czołówki, tym trudniej przecież o kolejne awanse w klasyfikacji.

Zgadzam się z tym. To logiczne, że im bliżej jesteśmy czołówki, tym trudniej o kolejne miejsca i dalszy progres. Na pewno będzie coraz trudniej, ale gdybym nie widział szansy na rozwój czy poprawę wyników, to prawdopodobnie w ogóle bym tego nie robił.

Oczywiście liczę na dalszy postęp, ale moje najważniejsze cele na ten sezon są nieco inne. Przede wszystkim chciałbym osiągnąć większą stabilność, zarówno strzelecką, jak i pod względem ogólnej dyspozycji.

Drugą rzeczą jest to, żeby po każdym starcie mieć poczucie, że dałem z siebie absolutnie wszystko. Niezależnie od tego, czy będę czuł się dobrze, czy gorzej, chcę wiedzieć, że wykorzystałem wszystkie swoje możliwości. Jeśli tak będzie, to w dużej mierze będę zadowolony.

Chciałbym wrócić jeszcze do tematu, który poruszaliśmy przed poprzednim sezonem. Wtedy twoja mama pełniła funkcję prezesa Polskiego Związku Biathlonu. Czy teraz, kiedy sytuacja się zmieniła, masz spokojniejszą głowę i odczuwasz mniej emocji związanych z funkcjonowaniem związku?

Zacząłbym od tego, że z perspektywy tych czterech lat uważam, iż wspólnie z mamą w pełni podołaliśmy wyzwaniu, przed którym stanęliśmy. Jestem niesamowicie dumny z tego, czego dokonała w tym czasie i jak poprowadziła Związek. Z pewnością całe to doświadczenie – począwszy od samej kampanii wyborczej, przez lata prezesury, aż po obecny moment – uznaję za absolutnie bezcenne. Dało mi to ogromną wiedzę o tym, jak funkcjonować w tym środowisku, przyniosło cenne życiowe lekcje, a także pokazało z bliska ludzką stronę sportu i relacje, z którymi przyszło mi się mierzyć.

A obecnie cieszę się, że nie mam już żadnych emocji związanych z funkcjonowaniem czy zarządzaniem Związkiem. Teraz po prostu obserwuję to, co się dzieje, ale nie wiąże się to już dla mnie z żadnymi większymi emocjami. Jest więc inaczej i myślę, że lepiej – to wszystko zdecydowanie zeszło na dalszy plan. A to, co najważniejsze, mam, czyli zapewnione stabilne warunki do dalszego rozwoju.

A spokojna głowa w sporcie potrafi naprawdę dużo dać.

Zdecydowanie tak.

Wyobraźmy sobie, że rozmawiamy ponownie po zakończeniu sezonu. Co musiałoby się wydarzyć, żebyś mógł powiedzieć, że był to naprawdę udany rok?

Trudno mi odpowiedzieć, bo szczerze mówiąc, nie zastanawiałem się nad tym w taki sposób. Jak już wspominałem, skupiam się przede wszystkim na tym, żeby z każdego startu wyciągnąć jak najwięcej i osiągnąć większą stabilność.

Jeżeli uda mi się zrealizować te założenia, będę zadowolony. A jeśli po drodze pojawi się jakiś naprawdę wyjątkowy wynik, coś takiego „wow”, to oczywiście będzie rewelacja. Nie chcę jednak koncentrować się na tym, co konkretnie musiałoby się wydarzyć, żeby taki rezultat osiągnąć.

Na koniec zapytam jeszcze o najważniejsze imprezy. Naturalnym wyborem wydają się mistrzostwa świata, ale czy są jakieś konkretne zawody, które traktujesz w tym sezonie priorytetowo?

Można powiedzieć, że mistrzostwa świata w Otepää są takim wydarzeniem, ale chyba w mniejszym stopniu niż w poprzednich latach podchodzę do jednego konkretnego startu jako najważniejszego celu. Bardziej zależy mi na tym, żeby dobrze prezentować się w całym cyklu Pucharu Świata.

Rozmawiał: Maciej Tryboń (Sportsinwinter.pl)