Złota dla Szwedek i Szkotów, Polacy z cenną nauką na ME w Ostrawie

Hala RT Torax Arena w czeskiej Ostrawie była areną niezwykle emocjonujących zmagań podczas mistrzostw Europy w curlingu.  W rywalizacji kobiet tytuł obroniły niepokonane w całym turnieju Szwedki, a historyczny, pierwszy w dziejach kraju medal wywalczyły reprezentantki Łotwy. Polska ekipa Konrada Stycha wygrała tylko jeden mecz, ale wyciągnęła z tych mistrzostw cenną naukę na przyszłość.

Trudna, ale cenna lekcja dla drużyny Konrada Stycha

Polacy dobrze zaczęli turniej, od zdobycia 2 pkt w pierwszym endzie meczu z gospodarzami. W kolejnym endzie szybko jednak udało się odrobić Czechom te 2 punkty. Trzeci set wygrali Polacy za 1 pkt, nic nie zapowiadało trzęsienia ziemi. A w kolejnym endzie ekipa Stycha popełniła szereg małych błędów, które ostatecznie, zakończyły się... 6 punktami dla ekipy Klimy. No i było już w zasadzie po meczu. W kolejnej partii rozkojarzeni Polacy znowu dali sobie wbić big enda. Tym razem za 4 punkty. Stych i spółka chcieli już poddać mecz, ale przepisy mówią, że trzeba rozegrać co najmniej 6 endów w meczu. Dograno więc jeszcze jedną partię, gdzie Polacy zdobyli 2 pkt, ale nie miało to żadnego znaczenia dla wyniku meczu - skończyło się wynikiem 5-12.

W kolejnej kolejce drużyna Stycha zagrała już znacznie lepiej i wygrała, mimo że grała z bardzo mocną drużyną. Norwegowie prowadzeni przez Magnusa Ramsfjella to bowiem czwarta drużyna ostatnich igrzysk olimpijskich w Cortinie. Polacy mają jednak ewidentnie sposób na tych Norwegów, ponieważ wygrali już z nimi na ME rok temu. Tym razem tylko dwukrotnie na 8 endów pozwolili Norwegom zdobyć punkty i wygrali 6-3.

Kompletnie nie poszło Polakom za to w kolejnym meczu, z teoretycznie najsłabszymi w grupie Hiszpanami. Zawodnicy z Półwyspu Iberyjskiego swoje poprzednie mecze przegrali 1-11 ze Szwajcarami i 1-14 ze Szwedami. Z Polakami jednak wychodziło im niemal wszystko, mieli też często dużo szczęścia przy swoich zagraniach. Odwrotnie jak drużyna Stycha, której podczas tego meczu nie wychodziło zupełnie nic. Szczególnie słabo wyglądała gra kapitana, Konrada Stycha, który zanotował średnią zaledwie 52%. Część błędów wynikała ewidentnie z prób ratowania trudnej sytuacji po grze kolegów z drużyny, ale sam Stych też ewidentnie nie był w dobrej formie tego dnia. Zaczęło się od kradzieży partii przez Hiszpanów i to za 3 punkty. W kolejnej partii udało się jednak Polakom zdobyć 2 pkt i wydawało się, że szybko odrobimy straty. Nic takiego jednak się nie stało. Hiszpanie pewnie utrzymywali, a nawet powiększali przewagę i ostatecznie mecz skończył się wynikiem 3-8.

Ostatnie 2 mecze były już z dwoma teoretycznie najsilniejszymi rywalami, którzy w meczach z nami zagrali naprawdę na najwyższym światowym poziomie i pewnie z Polakami wygrali. Mecz ze Szwajcarami jeszcze zaczął się bardzo dobrze - od dwóch punktów dla naszej ekipy, ale dalej ekipa Philippa Hoesliego grała już bezbłędnie i nie pozwoliła Polakom zdobyć nawet punktu. Mecz skończył się wynikiem 2-6. W ostatnim meczu grupowym natomiast Szwedzi bardzo mocno przycisnęli drużynę Stycha od samego początku i pewnie wygrała 7-2.

Na pewno my, kibice, jak i sami polscy zawodnicy oczekiwali trochę lepszego wyniku po tych mistrzostwach, ale głównym celem drużyny była nauka i ogranie się z najlepszymi drużynami na świecie. Jako, że z tych mistrzostw żadna drużyna nie spada, można było potraktować ten turniej jako przygotowanie do zdecydowanie najważniejszej imprezy tego sezonu - mistrzostw świata, wynik których będzie decydował też o udziale w przyszłorocznych ME. Trudna to była lekcja, ale wierzymy, że zaprocentuje w przyszłości.  

Dominacja Szwedek i szwajcarsko-szkocki dreszczowiec w półfinale

Faza grupowa (round robin) kobiet przyniosła pokaz siły reprezentacji Szwecji. Drużyna prowadzona przez Isabellę Wranå przeszła przez Grupę B bez ani jednej porażki, kończąc ten etap zwycięstwem 9:5 nad Turcją i bilansem pięciu wygranych. Z drugiego miejsca w tej grupie awansowały Szkotki (skip Fay Henderson), które przypieczętowały lokatę wygraną 7:5 z Litwą, kończąc zmagania z dorobkiem czterech zwycięstw i jednej porażki. Swoje pierwsze zwycięstwo w turnieju odniosły też gospodynie – Czeszki pokonały w piątkowy poranek Niemki 6:3, zanim zakończyły zmagania grupowe starciem z Norwegią.

W Grupie A najlepsze okazały się Szwajcarki pod wodzą Aliny Pätz. O drugą przepustkę do strefy medalowej stoczyły bój Łotyszki i Włoszki. Choć Łotwa przegrywała po dwóch endach już 0:4, odwróciła losy spotkania – zdobyła dwa punkty w trzeciej partii, a w czwartej przejęła aż cztery kamienie, wygrywając ostatecznie 8:6 i notując trzecie zwycięstwo przy jednej porażce. W ostatniej sesji grupowej pewne już swego Szwajcarki pokonały jeszcze Łotyszki 8:2.

– Dobrze jest awansować, ale wiemy, że nasza praca jeszcze się nie skończyła. Przygotowujemy się na jutro, by podjąć walkę. Grałyśmy już wcześniej przeciwko Szwecji i drużynie Wranå, więc wiemy, że musimy pokazać nasz najlepszy curling i wykorzystać szanse, które mogą nam dać – zapowiadała przed półfinałem skip Łotwy, Evelina Barone.

W półfinale faworyzowane Szwedki nie pozostawiły jednak Łotyszkom złudzeń, wygrywając 7:3. Ekipa Isabelli Wranå już w pierwszym endzie zapisała na swoim koncie trzy punkty, do przerwy prowadziła 4:2, a po dołożeniu dwóch punktów w piątej partii w pełni kontrolowała przebieg meczu.

– Wspaniale jest awansować do finału, jesteśmy niesamowicie podekscytowane jutrzejszą grą o złoto. Czułam, że spisałyśmy się dziś naprawdę dobrze, a lód był świetny przez cały mecz. Szybko złapałyśmy rytm w pierwszym endzie i utrzymałyśmy go do końca – cieszyła się po półfinale Isabella Wranå.

Znacznie więcej dramaturgii przyniósł drugi półfinał, w którym Szwajcaria pokonała Szkocję 4:3. Po wyzerowaniu drugiego i trzeciego endu Szkotki wyszły na prowadzenie za sprawą dwóch punktów w czwartej partii i przejęcia w piątej (3:1). Szwajcarki odrobiły jednak straty, zdobywając punkt w szóstym endzie i przejmując siódmą partię na remis 3:3. O wszystkim zadecydował ósmy end. Po pechowej próbie wybicia strażnika (peel) przez trzecią w szkockiej ekipie Lisę Davie, kamień Szwajcarek znalazł się idealnie schowany za zasłoną w samym centrum domu (na guziku). Skip Szkocji Fay Henderson próbowała ratować sytuację: najpierw jej trudne zagranie typu raise-takeout minęło cel o milimetry, a ostatni rzut przez wąską lukę jedynie musnął kamień rywalek, co dało Szwajcarii przejęcie na wagę finału.

– To bardzo dobre uczucie znaleźć się w finale, szczególnie dla całej drużyny. Nie możemy się doczekać jutrzejszego starcia ze Szwecją. Wiemy, że musimy zagrać lepiej niż dzisiaj, aby zejść z lodu jako zwyciężczynie – komentowała Alina Pätz.

Złoto zostaje w Szwecji, historyczny brąz jedzie na Łotwę

W wielkim finale kobiet Szwedki potwierdziły swoją dominację, pokonując Szwajcarię 7:2. Po wyzerowanym pierwszym endzie, w drugim Isabella Wranå schowała swój ostatni kamień na guziku, zmuszając Alinę Pätz do trudnego dogrania. Szwajcarka zagrała nieco za szeroko i za mocno, co dało Szwecji przejęcie za jeden punkt. W trzeciej partii Pätz wyrównała otwartym wybiciem, ale przed przerwą Szwedki odpowiedziały dograniem za dwa punkty (3:1). Kluczowy cios obrończynie tytułu zadały w szóstym endzie, kiedy po zagraniu raise-tap wyczyściły samotny szwajcarski kamień z czterostopowego kręgu i zdobyły trzy punkty (6:2). W siódmej odsłonie Szwedki ponownie schowały swój kamień punktujący w czterostopówce – Pätz nie zdołała go wybić, a przejęcie jednego punktu przypieczętowało triumf Szwecji 7:2.

– To niesamowite, jestem ogromnie dumna z dzisiejszego występu dziewczyn. Po prostu wyszłyśmy na lód, zagrałyśmy świetne zawody i wspólnie sięgnęłyśmy po złoto. Czułam, że przez cały mecz miałyśmy wszystko pod kontrolą, więc kierowanie zespołem było dziś bardzo łatwe. Ten tytuł wiele dla nas znaczy, to nasze pierwsze mistrzostwo wśród kobiet i coś, na co długo czekałyśmy – mówiła po finale Isabella Wranå.

– Uważam, że wykonałyśmy świetną robotę, rozkręcając się z meczu na mecz w trakcie tego tygodnia. Wiemy, nad czym musimy jeszcze popracować i zamierzamy się na tym skupić – podsumowała srebrna medalistka, Alina Pätz.

Równolegle rozgrywany mecz o brąz przyniósł historyczny sukces Łotwie, która pokonała Szkocję 8:6, zdobywając pierwsze w dziejach kraju medale mistrzostw Europy. Po dwóch pierwszych endach był remis 1:1, ale w trzecim Evelina Barone popisała się dograniem do czterostopowego kręgu za cztery punkty (5:1). Szkotki odpowiedziały otwartym wybiciem za trzy punkty tuż przed przerwą (5:4). W piątej partii sędziowski pomiar przyznał Łotyszkom dwa punkty (7:4), a w szóstej nieudana próba zagrania hit-and-roll w wykonaniu Szkotek zakończyła się przejęciem za jeden punkt przez Łotwę (8:4). Podwójne wybicie (double take-out) Fay Henderson za dwa punkty w siódmym endzie przedłużyło jeszcze nadzieje Szkocji (8:6), jednak w finałowej partii Henderson nie zdołała usunąć dwóch łotewskich kamieni z czterostopówki i poddała mecz przed ostatnim rzutem Barone.

– Brakuje mi słów. Szczerze mówiąc, ten mecz kosztował nas mnóstwo nerwów. Było bardzo stresująco aż do samego końca, do ostatniego zagrania, ale jesteśmy niesamowicie szczęśliwe. Popełniłyśmy kilka nietypowych błędów, zapewne przez stres i adrenalinę. W pewnych momentach wydawało się, że możemy przegrać, ale przetrwałyśmy to, dałyśmy z siebie wszystko i na szczęście to wystarczyło – cieszyła się Evelina Barone.

Zacięta walka w fazie grupowej mężczyzn

W turnieju mężczyzn w Grupie A od początku ton rywalizacji nadawały reprezentacje Szkocji (skip Grant Hardie) oraz Włoch (skip Stefano Spiller). Szkoci zapewnili sobie awans już czwartego dnia po rozbiciu Austrii 10:3, a Włosi przypieczętowali przepustkę do półfinału wygraną 8:2 z Holandią (prowadząc 5:1 już do przerwy).

– To świetne uczucie zapewnić sobie awans już po czterech meczach. Miło jest zrzucić z siebie odrobinę presji przed jutrzejszym starciem z Włochami, ale wciąż chcemy wyjść na lód, zagrać jak w każdym innym spotkaniu i zakończyć fazę grupową bez porażki – mówił po wygranej z Austrią Grant Hardie.

W bezpośrednim starciu o pierwsze miejsce w Grupie A po niezwykle zaciętym boju i dogrywce (extra end) lepsi okazali się jednak Włosi, wygrywając ze Szkotami 6:5. Czwartą lokatę w tej grupie zajęli Niemcy po pokonaniu Austrii 8:5 (wcześniej Niemcy ulegli jeszcze Belgii 4:6).

Szwedzi, prowadzeni przez Oskara Erikssona, przeszli fazę grupową bez porażki, m. in. pokonując po dogrywce gospodarzy – Czechów – 8:7.

– To był mecz pełen wzlotów i upadków, musieliśmy mocno powalczyć o zwycięstwo. Wygranie grupy to świetna sprawa, a mecz z Polską będzie dobrą rozgrzewką przed fazą play-off – oceniał po starciu z Czechami Oskar Eriksson.

– Wierzyliśmy, że awansujemy do fazy play-off, bo w pierwszych trzech meczach graliśmy bardzo mocno. To ulga, że mamy już oficjalny awans, ale w tej chwili czujemy rozczarowanie, że nie udało nam się pokonać Szwecji i zająć pierwszego miejsca w grupie – komentował z kolei skip reprezentacji Czech, Lukáš Klíma.

Czesi mimo porażki ze Szwecją i przegranej 4:8 z Hiszpanią w ostatniej kolejce utrzymali drugie miejsce w grupie. Trzecią pozycję w Grupie B zajęła Norwegia, która pokonała Hiszpanię 8:6, a w ostatniej sesji wygrała ze Szwajcarią 10:7. Norwegia, Szwajcaria i Hiszpania zakończyły fazę grupową z identycznym bilansem dwóch zwycięstw i trzech porażek, a o kolejności zadecydował bilans bezpośrednich spotkań.

Półfinały pod dyktando grupy A i wielki rewanż Szkotów w finale

W półfinałach obie drużyny z Grupy A okazały się lepsze od rywali z Grupy B. Włosi pokonali przed żywiołowo reagującą publicznością gospodarzy – Czechów – 7:5. Punktem zwrotnym spotkania był szósty end, w którym ekipa Stefano Spillera zdobyła trzy punkty. Czesi odpowiedzieli jeszcze dwoma punktami w siódmej partii, ale w ósmej Włosi przypieczętowali awans bez konieczności rzucania ostatniego kamienia.

– To bardzo ekscytujące być w finale, taki był nasz cel na ten turniej. Graliśmy ze Szkotami rano, to świetny zespół i czeka nas wielka bitwa. Damy z siebie wszystko – zapowiadał Stefano Spiller.

W drugim półfinale Szkoci zdetronizowali niepokonanych wcześniej Szwedów, wygrywając 7:5. Kluczowe dla losów meczu były czwarta i szósta partia, w których Szkocja zdobywała po dwa punkty, odskakując na 6:4. W ósmym endzie Szkoci dołożyli punkt z dogrania i zameldowali się w finale.

– Chłopaki są niesamowicie nakręceni. Przyjechaliśmy tu z jednym celem, jakim jest złoto, a ponieważ Włosi pokonali nas rano, mamy idealną okazję do rewanżu – podkreślał Grant Hardie.

Mecz o złoto pomiędzy Szkocją a Włochami dostarczył widowiska na najwyższym światowym poziomie i zakończył się zwycięstwem Szkotów 6:5. Włosi rozpoczęli od dwóch punktów po dograniu do guzika w pierwszym endzie, na co w drugim uderzeniem hit-and-stay za dwa punkty odpowiedział zagrywający ostatnie kamienie w szkockiej ekipie Ross Whyte. Po wyzerowanej trzeciej partii, w czwartej ostatnie dogranie Spillera okazało się za mocne, co dało Szkotom przejęcie dwóch punktów i prowadzenie 4:2 do przerwy. Włosi odrobili straty (4:4), a po punkcie dla Szkocji w szóstym endzie, w siódmym Spiller w nieprawdopodobny sposób przecisnął kamień przez mur szkockich strażników, doprowadzając do remisu 5:5 przed finałową partią.

W ósmym endzie Szkoci mieli w domu aż trzy kamienie punktujące, gdy Stefano Spiller popisał się kapitalnym potrójnym wybiciem (triple take-out), odwracając sytuację na lodzie – to Włosi mieli teraz trzy najlepsze kamienie. Ostatnie słowo należało jednak do Rossa Whyte’a. Szkot zachował zimną krew i precyzyjnym dograniem do tylnej części czterostopowego kręgu zdobył zwycięski punkt na 6:5.

– Jestem wniebowzięty. Taki był nasz cel na ten tydzień, a zrealizowanie go po takim występie w finale smakuje jeszcze lepiej. Z meczu na mecz graliśmy coraz lepiej i postawienie kropki nad i w ten sposób daje ogromną satysfakcję – cieszył się skip złotych medalistów, Grant Hardie.

– Srebro nie jest złe, choć oczywiście złoto byłoby lepsze. Spróbujemy ponownie za rok. Zagraliśmy dobre spotkanie, staraliśmy się wrócić do gry i całkiem nieźle nam to wychodziło, ale Szkoci zasłużyli na to zwycięstwo – przyznał z klasą Stefano Spiller.

Brązowe medale wśród panów wywalczyli Szwedzi, którzy pokonali Czechów 6:4. Oskar Eriksson już w pierwszym endzie popisał się podwójnym wybiciem za dwa punkty. Do przerwy Szwedzi prowadzili 4:3, a przy remisie 4:4 po siedmiu partiach wykorzystali przywilej ostatniego kamienia w ósmym endzie – Eriksson zagrał skuteczny hit-and-stay za jeden punkt, dając swojej drużynie miejsce na podium.

– Towarzyszą nam mieszane uczucia. Wczoraj nie zagraliśmy tak, jak chcieliśmy, ale miło jest zakończyć turniej zwycięstwem. To nasz pierwszy brąz. Ogólnie spisaliśmy się całkiem dobrze, choć wiemy, że musimy poprawić kilka elementów w przyszłości – podsumował Oskar Eriksson.