Kombinacja kobiet – nowe i stare twarze

fot.: eurosport.onet.pl

fot.: eurosport.onet.pl
fot.: eurosport.onet.pl

Kombinacja to specyficzna konkurencja narciarstwa alpejskiego. Nikt jej specjalnie nie trenuje (co sprawia, iż często zawodniczki nie mające szans w innych konkurencjach zdobywają tu punkty), ale i trzeba być tu bardzo wszechstronnym.

W minionym sezonie odbyły się trzy kombinacje (czyli pierwszy raz AŻ tyle od sezonu 2010/11!), ale zapunktowało w nich niewiele mniej zawodniczek, niż w innych dyscyplinach. Zapraszam więc do lektury wg tych samych prawideł, jakie kierowały podsumowaniem innych konkurencji.

W nawiasie po punktach informuję, który to sezon z punktami kombinacji tej zawodniczki, a także ruch względem sezonu 2014/15. W przypadku zawodniczek, które nie punktowały w sezonie 2014/15 informuję, kiedy ostatnio zdobyły punkty kombinacji. Na niebiesko – wyrównanie najlepszego wyniku, na czerwono – najlepszy wynik, na zielono – pierwszy sezon z punktami kombinacji.

1. Wendy Holdener (Szwajcaria) – 198 punktów (6/+6) – 12.05.1993 – jedna z najlepszych slalomistek okazała się najlepszą w kombinacji. Zaczęła od słabego, czternastego miejsca w Val d’Isere, ale potem przyszły druga pozycja w andorskim Grandvalira Soldeu-El Tarter i zwycięstwo w Lenzerheide, dzięki czemu wyprzedziła swoją wielką rodaczkę w tej klasyfikacji.

2. Lara Gut (Szwajcaria) – 160 punktów (6/ostatnie punkty 2013/14) – 27.04.1991 – w 2009 była wicemistrzynią świata w kombinacji w Val d’Isere, ale na podium do minionego sezonu nie stała. Po zwycięstwie w Val d’Isere nie ukończyła drugiego przejazdu w Andorze, co prawdopodobnie kosztowało ją małą kryształową kulę, bowiem w Lenzerheide też na podium – trzecia pozycja.

3. Michaela Kirchgasser (Austria) – 153 punkty (10/+5) – 18.03.1985 – doświadczona Austriaczka specjalizuje się w slalomach, ale kombinacje od lat jeździ na świetnym poziomie. Jest aktualną brązową medalistką z MŚ w Vail. Co prawda nigdy nie wygrała zawodów w kombinacji, ale stawała wielokrotnie na podium. W minionym sezonie trzecia pozycja w Val d’Isere i druga w Lenzerheide przedzielona osiemnastym w Andorze.

4. Marie-Michele Gagnon (Francja) – 145 punktów (6/+1) – 25.04.1989 – przede wszystkim slalomistka, ale jak wygrywa, to w kombinacji. Zaszkodziła jej zapewne nieobecność w Val d’Isere, bo potem pierwsza w Grandvalirze i piąta w Lenzerheide.

5. Anne-Sophie Barthet (Francja) – 100 punktów (6/+15) – 23.02.1988 – w Andorze stanęła dość sensacyjnie pierwszy raz w karierze na podium (najniższy stopień), w Lenzerheide szósta. Dobry sezon Francuzki.

5. Lindsey Vonn (USA) – 100 punktów (9/ostatnie punkty 2011/12) – 18.10.1984 – pięć razy w swej karierze wygrywała kombinacje, ale dawno w nich nie startowała. Wróciła w Val d’Isere na świetnej, drugiej pozycji, w Andorze trzynasta, w Lenzerheide już nie zdążyła wystąpić – jak wiadomo, pod koniec sezonu doznała kontuzji.


Pierwszych sześć zawodniczek stawało na podium zawodów w kombinacji, pozostałym już ta sztuka się nie udała.

7. Johanna Schnarf (Włochy) – 90 punktów (9/+8) – 16.09.1984 – bardzo doświadczona Włoszka specjalizuje się w zjazdach, ale kolejno ósme, dziesiąte i ósme miejsce pozwoliły jej zająć pozycję w tabeli kombinacji lepszą niż jej najlepszy start.

8. Denise Feierabend (Szwajcaria) – 72 punkty (7/+4) – 15.04.1989 – w Val d’Isere nie ukończyła slalomu, ale później była dwunasta i czwarta (przed własną publicznością w Lenzerheide Szwajcarki naprawdę dały popis). Jedna z tych wszechstronnych, które potrafią  zdobyć punkty w każdej konkurencji.

9. Ranghild Mowinckel (Norwegia) – 69 punktów (3/ostatnie punkty 2013/14) – 12.09.1992 – zawdzięcza swą wysoką pozycję świetnemu startowi w Val d’Isere (szósta pozycja), potem dwudziesta czwarta i dwunasta. Ogólnie i tak zaskoczenie na plus.

10. Francesca Marsaglia (Włochy) – 65 punktów (6/0) – 27.01.1990 – zdecydowanie specjalizuje się w konkurencjach szybkościowych, ale kombinacje umie jeździć. W Val d’Isere siódma, w Lenzerheide – dziewiąta.

11. Tessa Worley (Francja) – 62 punkty (4/ostatnie punkty 2012/13) – jej specjalizacja jest jak na kombinację nietypowa – to świetna gigancistka. W konkurencji będącej połączeniem tych dyscyplin, które są bardziej szybkościowe (zjazd lub supergigant) i bardziej techniczne (slalom) zawsze tuż za pierwszą dziesiątką – na trzynastej, czternastej i jedenastej pozycji. Takoż i w klasyfikacji generalnej.

12. Rahel Kopp (Szwajcaria) – 61 punktów (1/-) – 18.03.1994 – młoda Szwajcarka w Andorze zaskoczyła wszystkich piątym miejscem. Gorzej nieco u siebie w Lenzerheide – na piętnastym miejscu. Mimo wszystko wśród zawodniczek, które zdobyły pierwsze punkty w kombinacji – zdecydowanie najlepsza.

13. Margot Bailet (Francja) – 58 punktów (6/-9) – 25.07.1990 – potrafi czasem zaskoczyć w kombinacji – w Val d’Isere piąta, w Lenzerheide osiemnasta. Niby niżej niż przed rokiem, ale pamiętajmy, że wtedy odbyła się jedna kombinacja.

14. Marusa Ferk (Słowenia) – 54 punkty (6/ostatnie punkty 2013/14) – 27.09.1988 – Słowenka to zawodniczka wszechstronna, acz raczej nierówna. W Val d’Isere tuż za podium, ale w Andorze raptem dwudziesta siódma, a o zawodach w Lenzerheide wolałaby zapewne zapomnieć.

15. Vanja Brodnik (Słowenia) – 53 punkty (3/+1) – 13.03.1989 – coraz wyżej w kombinacyjnej hierarchii Słowenka. W Val d’Isere dziesiąta, potem dziewiętnasta i szesnasta.

16. Laurenne Ross (USA) – 52 punkty (6/+1) – 17.08.1988 – specjalizuje się w szybkościowych konkurencjach. W kombinacjach minionego sezonu piętnasta w Val d’Isere piętnasta i w Lenzerheide siódma.

17. Federica Brignione (Włochy) – 50 punktów (4/ostatnie punkty 2012/13) – 14.07.1990 – gigancistka, podobnie jak Worley. Sklasyfikowana tylko w Andorze, za to na bardzo wysokim, czwartym miejscu.

18. Romane Miradoli (Francja) – 47 punktów (3/-9) – 10.01.1994 – jeszcze bardzo młoda Francuzka najlepsze wyniki osiąga właśnie w kombinacji. Dwudziesta czwarta w Val d’Isere i szósta w Andorze.

19. Ricarda Haaser (Austria) – 44 punkty (1/-) – 10.09.1993 – pierwsze punkty w kombinacji zdobyła w Grandvalira Soldeu-El Tarter – była tam czternasta. O cztery pozycje poprawiła się w Lenzerheide.

19. Kajsa Kling (Szwecja) – 44 punkty (3/ostatnie punkty 2012/13) – 25.12.1988 – specjalizuje się w szybkościówkach. Jedna z raptem ośmiu zawodniczek punktujących w każdej kombinacji. Zajmowała kolejno miejsca szesnaste, dwudzieste i czternaste.

21. Michelle Gisin (Szwajcaria) – 42 punkty (1/-) – 05.12.1993 – coraz lepiej jeżdżąca Szwajcarka ciągle ma status „młodszej siostry”. Jest jednak spora szansa, iż się go pozbędzie, bo po prostu prezentuje coraz lepszą klasę. Dwunasta w Val d’Isere, oczko niżej w Lenzerheide.

22. Stephanie Brunner (Austria) – 36 punktów (1/-) – 20.02.1994 – młoda Austriaczka zapunktowała raz. W Andorze na siódmej pozycji. Dobry prognostyk na przyszłość.

23. Elena Curtoni (Włochy) – 32 punkty (5/-5) – 03.02.1991 – jedna ukończona kombinacja, za to na dobrym, ósmym miejscu w Val d’Isere. Wszechstronna zawodniczka jeżdżąca i zjazdy, i supergiganty, i giganty.

23. Mirjam Puchner (Austria) – 32 punkty (3/-2) – 18.05.1992 – w konkurencjach szybkościowych coraz mocniejsza. W kombinacjach – punktowała w każdej (na miejscach dziewiętnastym, dwudziestym drugim i dwudziestym), choć wśród tych zawodniczek, którym się to udało – zdecydowanie najniżej.

23. Mikaela Shiffrin (USA) – 32 punkty (1/-) – 13.03.1995 – królowa slalomu rozszerza swoje strefy wpływów o supergigant. W Andorze w kombinacji na niezłym, ósmym miejscu – w innych nie startowała, ale coś mi mówi, że i tu będzie wygrywać.

26. Candace Crawford (USA) – 29 punktów (1/-) – 11.03.1994 – o miejsce niżej ukończyła te same zawody w Andorze mniej doświadczona, choć niemal dokładnie o rok starsza Amerykanka.

26. Rosina Schneeberger (Austria) – 29 punktów (1/-) – 16.01.1994 – ta zawodniczka ukończyła dwie kombinacji – szesnasta w Grandvalira, siedemnasta w Lenzerheide.

28. Patrizia Dorsch (Austria) – 25 punktów (1/-) – 15.02.1994 – też dwa razy z punktami – osiemnasta w Val d’Isere i dziewiętnasta w Lenzerheide.

29. Cornelia Huetter (Austria) – 24 punkty (2/-10) – 29.10.1992 – w konkurencjach szybkościowych należy do czołówki. Jeśli chodzi o kombinację to zapunktowała raz – jedenasta w Val d’Isere.

29. Ilka Stuhec (Słowenia) – 24 punkty (2/ostatnie punkty 2012/13) – 26.10.1990 – dobrze spisuje się w konkurencjach szybkościowych. Jedną kombinację też ukończyła na punktowanej pozycji – w Andorze jedenasta.

31. Sabrina Maier (Austria) – 15 punktów (1/-) – 04.10.1994 – młoda Austriaczka zdobyła punkty w Val d’Isere, gdzie była dwudziesta trzecia i w Lenzerheide – tam była dwudziesta czwarta. Dość obiecująca debiutantka.

32. Nicol Delago (Włochy) – 14 punktów (1/-) – 05.01.1996 – młodziutka Włoszka w Val d’Isere była na niezłej, siedemnastej pozycji. Później już jej nie oglądaliśmy.

32. Maren Skjoeld (Norwegia) – 14 punktów (1/-) – 29.09.1993 – w Andorze siedemnasta, w swym jedynym starcie w kombinacji.

34. Ramona Siebenhofer (Austria) – 11 punktów (3/-21) – 29.07.1991 – nieco słabszy sezon w kombinacji zaliczyła Austriaczka, która zapunktowała raz – na dwudziestej pozycji w Val d’Isere.

35. Marta Bassino (Włochy) – 10 punktów (1/-) – 27.02.1996 – znakomite rokowania w gigancie. Kombinacje jeździ od czasu, do czasu – dwudziesta pierwsza w Lenzerheide.

35. Sofia Goggia (Włochy) – 10 punktów (1/-) – 15.11.1992 – specjalizuje się w konkurencjach szybkościowych – oraz ostatnio w gigancie. Dwudziesta pierwsza w kombinacji andorskiej.

35. Priska Nufer (Szwajcaria) – 10 punktów (4/-13) – 11.02.1992 –Szwajcarka to typowa przeciętniaczka. Spadek w klasyfikacji kombinacji zawdzięcza… większej ich liczbie. Punkty zdobyła dwa razy – w Grandvalira Soldeu – El Tarter trzydziesta, w Lenzerheide dwudziesta druga.

35. Lotte Smiseth Sejersted (Norwegia) – 10 punktów (5/ostatnie punkty 2012/13) – jak wiadomo doznała podczas sezonu bardzo nieprzyjemnej kontuzji, stąd nikły dorobek – tylko dwudzieste pierwsze miejsce w Val d’Isere.

39. Stacey Cook (USA) – 9 punktów (6/ostatnie punkty 2010/11) – powrót po latach do klasyfikacji kombinacji nie był specjalnie okazały. Raptem dwudziesta ósma w Val d’Isere i dwudziesta piąta w Andorze, tym niemniej wiele lat nie punktowała w kombinacji, a teraz się to udało.

39. Stephanie Venier (Austria) – 9 punktów (2/ostatnie punkty 2013/14) – 19.12.1993 – dwudziesta druga w Val d’Isere, później już gorsze starty Austriaczki, która nieźle jeździ głównie supergiganty.

41. Erin Mielzynski (Kanada) – 8 punktów (2/ostatnie punkty 2013/14) – 25.05.1990 – to świetna (acz nieobliczalna slalomistka), która zapunktowała w kombinacji w Lenzerheide (23. pozycja).

41. Christine Scheyer (Austria) – 8 punktów (1/-) – 18.07.1994 – młoda zawodniczka zdobyła swoje pierwsze i jedyne punkty w Andorze – była tam oczywiście dwudziesta trzecia.

43. Nevena Ignjatovic (Serbia) – 6 punktów (2/-16) – 28.12.1990 – Serbka drugi sezon z rzędu zdobyła punkty za kombinację. Dwa razy w „30” (najniżej sklasyfikowana wśród zawodniczek punktujących w dwóch kombinacjach). Trzydziesta w Val d’Isere, dwudziesta szósta w Grandvalira.

43. Macarena Simari Birkner (Argentyna) – 6 punktów (2/ostatnie punkty 2004/05) – 22.11.1984 – rodzeństwo Simari Birkner z godną podziwu konsekwencją objeżdża światowy cyrk narciarski zdobywając punkty sporadycznie, niemniej czasem się to zdarzy. Macarena czekała jedenaście sezonów na raptem drugie punkty w swej karierze! (25. pozycja w Lenzerheide). To naprawdę niesamowita sprawa. Warto tu dodać, iż Macarena jest związana z Noelem Baxterem (są parą od lat, mają też dziecko), byłym narciarzem brytyjskim (Szkocja) i bratem Alana Baxtera, którego historia z IO w Salt Lake City pokazała, że jak potężne federacje zechcą medalu, to sobie go wezmą nie patrząc na sport (o tym warto zawsze pisać i przypominać, jak haniebnie pozbawiono go medalu).

43. Jacqueline Wiles (USA) – 6 punktów (2/-17) – 13.07.1992 – dość przeciętna zawodniczka, której specjalizacją są konkurencje szybkościowe. 25. w Val d’Isere.

46. Elisabeth Reisinger (Austria) – 5 punktów (1/-) – 02.08.1996 – jedna z nielicznych w sumie w stawce nastolatek zdobyła swe punkty również w Val d’Isere – była tam rzecz jasna o oczko niżej niż Wiles.

47. Ana Bucik (Słowenia) – 4 punkty (2/-24) – 21.07.1993 – kolejne miejsce (dokładnie dwudzieste siódme) we wzmiankowanych zawodach w Val d’Isere zdobyła Słowenka – i to jednak zaskoczenie in minus, bowiem wydaje się być predestynowana do kombinacji.

48. Marie-Pier Prefontaine (Kanada) – 3 punkty (1/-) – 18.10.1988 – niezła zawodniczka w konkurencjach szybkościowych nie zanotowała większych osiągnieć i… już nie zanotuje – ogłosiła zakończenie kariery. Wcześniej zdążyła zająć 28. pozycję w Andorze.

49. Joana Haehlen (Szwajcaria) – 2 punkty (1/-) – 23.01.1992 – młoda i obiecująca Szwajcarka była dwudziesta dziewiąta w Val d’Isere.

49. Katerina Paulathova (Czechy) – 2 punkty (1/-) – 23.07.1993 – Czeszka zdobyła pierwszy raz w karierze punkty w kombinacji (w gigancie zdarzało jej się punktować przed laty) – była 29. w Andorze.

Statystyki:

Najstarsza z punktami: Johanna Schnarf (31 lat i 179 dni), Lindsey Vonn (31 lat i 133 dni)

Najmłodsza z punktami: Elisabeth Reisinger (19 lat i 138 dni), Nicol Delago (19 lat i 347 dni)

Najstarsza na podium: Lindsey Vonn (31 lat i 61 dni), Michaela Kirchgasser (30 lat i 361 dni)

Najmłodsza na podium: Wendy Holdener (22 lata i 292 dni), Lara Gut (24 lata i 235 dni)

Najstarsza zwyciężczyni: Lindsey Vonn (31 lat i 61 dni)
Najmłodsza zwyciężczyni: Wendy Holdener (22 lata i 306 dni), Lata Gut (24 lata i 235 dni)

Największy awans względem sezonu 2014/15: Anne Sophie-Barthet (z 20 na 5), Johanna Schnarf (z 15 na 7), Michaela Kirchgasser (z 8 na 3)

Największy spadek względem sezonu 2014/15: Ana Bucik (z 23 na 47), Ramona Siebenhofer (z 13 na 34), Jacqueline Wiles (z 26 na 43)

Najwyżej sklasyfikowana zawodniczka z pierwszymi punktami PŚ w kombinacji: Rahel Kopp (12), Ricarda Haaser (19)

Najwyższy powrót do klasyfikacji PŚ w kombinacji: Lara Gut (2), Lindsey Vonn (5)

Powrót po najdłuższej przerwie: Macarena Simari Birkner (11 lat i 15 dni: 27.02.2005 San Sicario – 13.03.2016 Lenzerheide), Stacey Cook (4 lata i 289 dni: 04.03.2011 Tarvisio – 18.12.2015 Val d’Iserie).

Zapraszamy również do zapoznania się z poprzednimi teksami podsumowującymi Puchar Świata w narciarstwie alpejskim:

Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Slalom kobiet
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Slalom gigant kobiet
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Supergigant kobiet
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Zjazd kobiet
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Klasyfikacja generalna mężczyzn
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Kombinacja mężczyzn
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Slalom mężczyzn
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Slalom gigant mężczyzn
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Supergigant mężczyzn
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Zjazd mężczyzn
Podsumowanie alpejskiego Pucharu Świata 2015/2016 – Odkrycia sezonu

Autor: Jarosław Gracka

Dodaj komentarz

Witryna wykorzystuje Akismet, aby ograniczyć spam. Dowiedz się więcej jak przetwarzane są dane komentarzy.