Justyna Kowalczyk ostro o PKOl i polskim sporcie. „Jest wiele betonów do rozbicia”

Justyna Kowalczyk-Tekieli nie zostawia suchej nitki na sposobie, w jaki Polski Komitet Olimpijski funkcjonował za kadencji Radosława Piesiewicza. Dwukrotna mistrzyni olimpijska uważa jednak, że problem jest znacznie szerszy niż jedna prezesura. Jej zdaniem to skostniałe struktury działaczy pozwalają na wybieranie kolejnych władz. „Polski sport potrzebuje ogromnej reformy” — mówi była biegaczka.

Kiedy prezes był autorytetem dla sportowca

Dla Justyny Kowalczyk-Tekieli Polski Komitet Olimpijski nigdy nie był instytucją, która miała zastępować ministerstwo sportu czy związki sportowe. Rola PKOl polegała jednak również na czymś mniej formalnym: dawaniu zawodnikom wsparcia w sytuacjach, w których trudno było znaleźć rozwiązanie.

Była biegaczka wspomina przede wszystkim okres, gdy komitetem kierował Piotr Nurowski. W jej karierze zdarzały się konflikty z Polskim Związkiem Narciarskim. Nie wszystkie dotyczyły spraw wielkiej wagi, ale dla zawodniczki mogły mieć poważne konsekwencje. W takich momentach mogła liczyć na interwencję prezesa.

Jak tłumaczy Justyna Kowalczyk-Tekieli, chodziło przede wszystkim o autorytet i możliwość rozmowy z obiema stronami. Prezes nie zawsze miał formalne narzędzia, by coś nakazać, ale jego głos mógł pomóc doprowadzić do kompromisu, zanim konflikt trafił do mediów.

Jej zdaniem właśnie tego rodzaju funkcję PKOl powinien pełnić również dziś. Tymczasem po ostatniej kadencji została - w jej ocenie - przede wszystkim ogromna przepaść między komitetem a częścią środowiska sportowego.

„Ta kadencja przeszła wszelkie pojęcie”

Kowalczyk nie ukrywa, że jest bardzo krytyczna wobec sposobu sprawowania funkcji przez Radosława Piesiewicza. Jej zdaniem problem nie sprowadza się jednak wyłącznie do jednej osoby.

Dla WP SportoweFakty była olimpijka mówi wprost, że Piesiewicz jest raczej konsekwencją problemów środowiska działaczy niż ich źródłem. Jej zdaniem sposób działania komitetu powinien skłonić cały polski sport do poważnego rachunku sumienia.

Wspomina jednocześnie wcześniejszych prezesów — Stefana Paszczyka, Piotra Nurowskiego i Andrzeja Kraśnickiego. Przyznaje, że także oni mieli swoje poglądy polityczne i związki z polityką. Różnica polegała jednak na tym, że sportowcy, jej zdaniem, nie odczuwali tego w codziennym funkcjonowaniu reprezentacji.

To właśnie upolitycznienie i zmiana charakteru stanowiska prezesa PKOl budzą w niej największy sprzeciw.

Kowalczyk uważa, że dobry prezes komitetu powinien być dla olimpijczyka kimś więcej niż osobą odpowiedzialną za reprezentacyjne obowiązki, stroje czy organizację wyjazdów. Powinien być również człowiekiem, do którego zawodnik może zwrócić się wtedy, gdy inne drogi zostały już wyczerpane.

Wizerunek olimpijczyków? „To jest karygodne”

Najostrzej Justyna Kowalczyk-Tekieli wypowiada się jednak o wykorzystaniu wizerunków sportowców w związku z umową sponsorską PKOl.

Jak mówi w rozmowie z WP SportoweFakty, olimpijczycy nie mieli realnego wpływu na sposób wykorzystania swoich zdjęć. Szczególnie problematyczne uważa wykorzystanie fotografii przedstawiających zawodników w momentach związanych z ich największymi sukcesami.

Była mistrzyni olimpijska podkreśla, że nikt z PKOl nie kontaktował się z nią osobiście w sprawie wykorzystania jej wizerunku. Nie dostała — jak twierdzi — informacji, że fotografie z czasów jej olimpijskich triumfów mogą zostać użyte w materiałach reklamowych sponsora.

I właśnie tutaj pojawia się kolejny, bardzo osobisty wątek.

„Od kiedy ostatni prezes PKOl zajmował to stanowisko, ja dla PKOl praktycznie nie istnieję” — mówi Kowalczyk, opisując brak kontaktu z komitetem.

Nie przedstawia tego jednak jako osobistej urazy. Zastrzega, że nie zabiega o zaproszenia ani powrót do olimpijskiego świata. Podkreśla raczej różnicę między obecną sytuacją a okresem poprzednich władz.

Jej zdaniem wcześniej istniała rzeczywista chęć angażowania olimpijczyków w życie komitetu. W ostatnich latach — przynajmniej w jej przypadku — miało tego zabraknąć.

„To struktury działaczowskie rodzą takich prezesów”

Kowalczyk nie chce sprowadzać całej dyskusji do Radosława Piesiewicza. Jej zdaniem znacznie większym problemem są mechanizmy, które pozwalają określonym ludziom od lat funkcjonować w strukturach polskiego sportu.

Dla WP SportoweFakty była mistrzyni olimpijska mówi, że dobrze poznała świat działaczy i dziś chce trzymać się od niego jak najdalej. Zwraca przy tym uwagę na paradoks: tych samych ludzi, którzy tworzą środowisko działaczowskie, wybierającego później jego liderów, trudno oddzielić od odpowiedzialności za kondycję całego systemu.

Jej diagnoza jest bardzo mocna. Kowalczyk uważa, że polski sport potrzebuje fundamentalnej reformy, a zmian nie da się przeprowadzić kosmetycznymi ruchami.

Nie zamierza przy tym sama stawać na czele żadnego przewrotu. Podkreśla, że ma własne życie i nie planuje wracać do struktur sportowych. Ostrzega jednak, że przed ludźmi, którzy zdecydują się naprawdę zmienić system, stoi ogromne zadanie.

„Jest wiele betonów do rozbicia” — przekonuje.

Jej zdaniem jednym z powodów, dla których ten „beton” pozostaje tak trwały, jest sposób, w jaki ze sportowego środowiska znikają ludzie, którzy mogliby je zmieniać. Szczególnie dotyczy to byłych mistrzów.

Kowalczyk przyznaje, że sportowcy na najwyższym poziomie są często skoncentrowani na własnym celu. To cecha, która pomaga zdobywać medale, ale po zakończeniu kariery może utrudniać pracę w strukturach sportowych.

Jeśli były zawodnik angażuje się w działalność organizacyjną i szybko dochodzi do wniosku, że ktoś marnuje jego czas oraz energię, może po prostu zrezygnować. W efekcie — jak ocenia Kowalczyk — polski sport traci ludzi, którzy mogliby wnieść do jego zarządzania doświadczenie wyniesione z największych aren.

A wtedy miejsce pozostaje dla tych, którzy w strukturach są od lat.

Zdaniem Justyny Kowalczyk-Tekieli właśnie dlatego problem nie znika wraz ze zmianą jednego prezesa. Jeśli nie zmieni się sposób funkcjonowania całego środowiska, kolejne nazwiska mogą być jedynie kolejnymi odsłonami tego samego problemu.

Źródło: WP Sportowe Fakty