[WYWIAD] Saneczkarstwo. Miał przejąć reprezentację Polski. Dziś prowadzi kadrę Kanady

Po rezygnacji wieloletniego trenera Marka Skowrońskiego wydawało się, że to Maciej Kurowski jest idealnym kandydatem na jego następcę. Jednak Polski Związek Sportów Saneczkowych wybrał na szkoleniowca Dawida Kupczyka, czyli specjalistę od bobslejów. Kurowski ostatecznie został trenerem w Kanadzie.

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

Jeszcze kilka miesięcy temu wydawało się, że to właśnie Maciej Kurowski będzie naturalnym następcą Marka Skowrońskiego na stanowisku trenera reprezentacji Polski w saneczkarstwie. Były kadrowicz, od lat zbierający doświadczenie w strukturach Międzynarodowej Federacji Saneczkarskiej (FIL) i pracujący z zagranicznymi reprezentacjami, był wymieniany jako główny kandydat do przejęcia kadry po zakończeniu wieloletniej pracy szkoleniowca, który przez ponad dwie dekady budował pozycję polskich sanek na arenie międzynarodowej. Ostatecznie Polski Związek Sportów Saneczkowych postawił jednak na Dawida Kupczyka, dotychczas związanego z bobslejami.

Sama procedura wyboru nowego selekcjonera wywołała sporo dyskusji, a wokół związku w ostatnich miesiącach nie brakowało kontrowersji i napięć. Kurowski wycofał swoją kandydaturę, a niedługo później przyjął propozycję objęcia reprezentacji Kanady, z którą podpisał kontrakt do zimowych igrzysk olimpijskich w 2030 roku. W rozmowie z nami opowiada o nowym wyzwaniu, kulisach rezygnacji z walki o posadę w Polsce oraz o tym, jak ocenia przyszłość polskiego saneczkarstwa po odejściu Marka Skowrońskiego.

Kamil Karczmarek: Został Pan trenerem reprezentacji Kanady. Rozpoczynając karierę trenerską, myślał Pan, że może kiedyś objąć kadrę państwa, które posiada tor saneczkarski? 

Maciej Kurowski: Rozpoczynając karierę trenerską, moim celem była praca w kraju. Chciałem przekazać swoje doświadczenie młodszym pokoleniom, co de facto robiłem jeszcze będąc zawodnikiem. Czerpałem z tego ogromną przyjemność i satysfakcję, że przekazywane wskazówki pomagały innym. Dziś jestem po dwóch cyklach olimpijskich pracy za granicą i objąłem stanowisko trenera głównego w Kanadzie. Ogromne wyróżnienie, ale również odpowiedzialność i wyzwanie. Będę wykonywał swoje obowiązki najlepiej, jak potrafię. 

Jak ocenia Pan obecną kadrę Kanady? W ostatnim czasie Kanada nie osiąga już takich świetnych wyników, jak kiedyś. 

Obecna kadra Kanady to przede wszystkim młodzi zawodnicy. Przed nami dużo pracy, żeby odbudować potęgę kanadyjskich sanek, aby nawiązać do sukcesów sprzed Igrzysk w Pjongczangu. Myślę, że wiem, w jakim kierunku powinniśmy podążać, aby pójść na przód. Czas pokaże, czy osiągniemy zamierzony cel. 

Podpisał Pan czteroletni kontrakt. W związku z tym głównym celem Pańskiej pracy będzie przygotowanie do Igrzysk Olimpijskich? 

Tak, podpisałem kontrakt 4-letni do najbliższych Igrzysk i to będzie główny cel. Planowanie strategii przygotowania zaczęliśmy już teraz. Tak naprawdę te 3,5 roku, jakie zostały do Igrzysk, szybko uciekną. Żeby nie przeoczyć żadnego ważnego elementu, musimy od początku perfekcyjnie rozplanować, gdzie i kiedy będziemy trenować . Jestem pewien, że zebrane doświadczenie u boku Wolfganga Staudingera pomoże mi osiągnąć zamierzony cel. 

Jak doświadczenie pracy przy Międzynarodowej Federacji Saneczkarskiej może przełożyć się na pracę z reprezentacją Kanady? 

Współpracą z Międzynarodową Federacją była moją pierwsza praca w roli trenera. Jestem ogromnie wdzięczny trenerowi Markowi Skowrońskiemu, że mnie namówił. To on mi zasugerował, że mógłbym tam zacząć, bo na tamten moment wszystkie stanowiska trenerskie w Polsce były obsadzone. Jak się okazuje dziś, dzięki pracy w FIL, zostałem zauważony i to poskutkowało otwarciem się innych dróg mojej kariery trenerskiej. 

Ostatecznie nie został Pan wybrany na trenera reprezentacji Polski po odejściu Marka Skowrońskiego. Jak oceni Pan tę decyzję związku i to co się dzieje ostatnio wokół Polskiego Związku Sportów Saneczkowych? 

Ostatecznie to ja zrezygnowałem się z ubiegania o stanowisko trenera głównego. Powodem była przeciągająca się procedura wyłonienia kandydata i możliwość zatrudnienia DOPIERO od września. Mam 40 lat i rodzinę na utrzymaniu. Nie mogłem sobie pozwolić na tak długie bycie bezrobotnym. Ostatecznie też wszystko wskazywało na to, że zostałbym asystentem trenera głównego w Polsce. Z uwagi na ogromny postęp, jaki poczyniłem przez 7 lat pracy za granicą, nie widziałem siebie w roli asystenta. Tym bardziej że wiedziałem, że nie będę Asystentem Marka Skowrońskiego. Tylko w przypadku posady Asystenta trenera Marka zgodziłbym się na pracę w Polsce. Każdy inny scenariusz w moim przekonaniu nie był trafiony. O sytuacji Polskiego Związku Sportów Saneczkowych wolałbym się nie wypowiadać. Teraz mają czas, żeby pokazać, że obrana strategia była słuszna. Jestem skupiony na swojej misji.

Był Pan jeszcze podopiecznym trenera Marka Skowrońskiego, a także starał się zostać jego asystentem, ale związek odmówił. Czy Pana zdaniem gdyby nie trener Skowroński, to czy polskie saneczkarstwo na poziomie Pucharu Świata w ogóle przetrwałoby do teraz? Jakie są Pańskie prognozy na przyszłość? 

::addons{"type":"only-with-us","color":"black"}

Scenariusz w którym, ja zostaje Asystentem trenera Marka, był symbolicznym przekazaniem “pałeczki”. W ten sposób właśnie prowadziliśmy rozmowy na długo przed końcem Igrzysk w Mediolanie. Wydawało sie, że to najrozsądniejsza droga . Życie jednak napisało inny scenariusz, którego aktorem już nie chciałem być. Niewątpliwie wkład trenera Marka w rozwój saneczkarstwa był ogromny. Ja też jestem po części jego “produktem” i myślę  że czuje wielką dumę widząc, że jego zawodnik jest szanowanym zagranicą trenerem. Gdyby nie on, nie rozmawiałbym dzisiaj z Państwem, z pozycji trenera reprezentacji Kanady. Życzę oczywiście, jak najlepiej Reprezentacji Polski, ale o nawiązanie do sukcesów pod wodzą Marka Skowrońskiego będzie trudno. Nie chciałbym, żeby moje słowa zostały odebrane jako gloryfikacja jednej osoby, ale w tym wypadku wkład trenera Marka Skowrońskiego jest bezprecedensowy. Prognozy na przyszłość dla Polskiego Związku zachowam dla siebie.